Handel in wilde soorten is dubbel zo omvangrijk dan gedacht

Volgens onderzoek van de Universiteit van Melbourne worden er wereldwijd meer dan 107.000 soorten verhandeld, ruim het dubbele van eerdere schattingen. Nog blijkt volgens het onderzoek dat de werkelijke omvang wellicht nog veel groter is omdat het onder meer nooit helemaal zeker is hoeveel dieren er in het wild gevangen worden voor illegale gebruik en handel.

De studie, gepubliceerd in Science Advances, geeft een uitgebreide schatting van verhandelde planten, dieren en zelfs schimmels.

Eerdere schattingen gingen uit van ongeveer 50.000 soorten die wereldwijd worden verhandeld. Uit de nieuwe analyse, waarbij gebruik werd gemaakt van sectoroverschrijdende gegevens, blijkt dat dit aantal minstens het dubbele bedraagt: wereldwijd zouden zo'n 107.356 soorten verhandeld en gebruikt worden in allerlei toepassingen.

Het voortbestaan van soorten

‘Als we aan de handel in wilde dieren denken, denken we vaak aan de illegale verkoop van olifanten, tijgers en schubdieren’, zegt hoofdonderzoeker Alice Hughes. ‘Maar het gaat om veel meer dan dat. De handel in wilde soorten omvat hout, zeevruchten en medicinale planten tot huisdieren, snijbloemen, siervissen en paddenstoelen. Het grootste deel daarvan is ook gewoon legaal’, legt ze uit.

‘De legale handel is ongeveer tien keer zoveel waard als de illegale handel, maar uit onze analyse blijkt ook dat de legale handel minstens twee keer zoveel soorten doet rondgaan dan eerder werd aangenomen.’

Volgens het onderzoek bestaan er echter weinig tot geen gegevens over de meeste van deze soorten. ‘Er zijn geen gegevens over hoeveelheden en herkomst, laat staan over populatiegroottes waarmee we kunnen beoordelen of de handel een risico vormt voor het voortbestaan van soorten.’

Want daar knelt het schoentje: zonder correcte data kunnen wetenschappers de risico’s voor de biodiversiteit niet nauwkeurig inschatten. Er kan dan minder gericht of proactief worden ingegrepen als bijvoorbeeld blijkt dat handel in bepaalde planten of dieren die soorten achteruit drijft.

Biodiversiteit

De conclusie van Hughes is dat er dringend nood is aan een beter registratie- en rapporteringssysteem om zo de hardnekkige kennislagunes te dichten.

‘De Verenigde Staten zijn het enige land dat handelsgegevens over een breed scala aan taxonomische groepen systematisch registreert en openbaar maakt. Voor een groot deel van de rest van de wereld bestaan dergelijke gegevens simpelweg niet’, aldus Hughes.

‘Als we het verlies aan biodiversiteit serieus nemen en een halt willen toeroepen, hebben we behoefte aan een veel uitgebreidere, transparantere en wereldwijd gecoördineerde rapportage over de handel in wilde dieren en planten.’